บล็อคคนของความทรงจำ

ได้โปรดอย่ายื่นมือของเธอมาให้ฉัน ฉันเองรู้ตัวว่าฉันเลว

ก็ปล่อยให้ฉันยืนที่เดิมที่ก้นเหว ไม่ควรต้องมาสนใจ

เก็บมือที่บอบบาง เก็บมือของนางฟ้า

ฉันไม่กล้า ฮืม.. จะฉุดไว้

เก็บมือนั้นกลับไป

อย่าให้ต้องเปรอะเปื้อนไปมากกว่านี้

 ไปอยู่กับแสงเดือนแสงดาวที่สุดฟ้า แล้วเราไม่ควรพบกัน

เมื่อคนตั้งมากมายเขามองเธอกับฉัน ไม่ควรคู่กันเท่าไร

เก็บมือที่บอบบาง เก็บมือของนางฟ้า

ฉันไม่กล้า ฮืม.. จะฉุดไว้

ขอบคุณที่ห่วงใย แต่เธอรู้บ้างไหมเธอ

ว่าบนฟ้าฉันคงไม่มีวาสนา

จะขึ้นไป ขึ้นไป ต่อให้ฉันรักเธอเท่าไหร่ก็เท่านั้น

เก็บมือที่บอบบาง เก็บมือของนางฟ้า

ฉันไม่กล้า ฮืม .. จะฉุดไว้

ขอบคุณที่ห่วงใย แต่เธอรู้บ้างไหมเธอ

ว่าบนฟ้าฉันคงไม่มีวาสนา

จะขึ้นไป ขึ้นไป และฉันรู้ว่าฉันควรอยู่ตรงไหน

เพราะเธอแสนไกล ต่อให้ฉันรักเธอท่าไหร่ก็แค่รัก

รักคำเดียวเท่านั้น รักคำเดียวเท่านั้น

รักเพียงเธอมากมายสักเท่าไหร่

ไม่อยากจะพาฝัน ถึงฝั่งจะพาฝันถึงฝั่งเมื่อเรานั้นมันต่าง

มันห่างกันแสนไกล เธอก็รู้

---------------------------------------

ก่อนหน้าวันที่พี่จะหายไปเราได้คุยกัน

แล้วมีช่วงนึงที่หวานเป็นฝ่ายเงียบ..และหยุดฟัง

สิ่งที่พี่บอกออมากมันเหมือนประมาณแบบเพลงข้างบนนี้

ในใจก็เออรับรู้..แต่ไม่เคยคิดว่าเค้าจะคิดแบบนี้

เข้าใจว่าหน้าที่การงานที่เค้าทำมันไม่ดี

แต่

คนไม่ดีก็มีหัวใจใช่มั๊ยคะ...หวานก็ดีใจแต่ก็ปนเสียใจนะ

ไม่รู้ทำไมเหมือนกันแต่หวานรู้สึกแบบนี้จริงๆ

..........................

สำหรับคนนี้ที่เข้ามาเติมเต็มช่องวางที่เคยขาดหายไป

เค้าได้รับรู้เรื่องราวของพี่บ้าง..แต่ก็ไม่หมดอ่านะ

แล้วมีช่วงนี้หวานบอกเค้าว่าหวานมีความสุขนะ

เค้าถามว่า..จริงเหรอ..?

"ทำไมเรารู้สึกว่าเสียงหวาน มันสุขๆปนเศร้าๆละ"

เหอะๆแค่ประโยคนี้ประโยคเดียว

มันทำให้หวานรู้สึกผิด ผิดที่ยังรู้สึกกับพี่อยู่

แต่ก็นะกับคนนี้ยังไม่ได้เป็นอะไรกันก็จริง

แต่มันก็ใกล้แล้วละ..เค้าล้ำเส้นเข้ามาเหมือนที่พี่เคยเข้ามา

ตั้งแต่รู้จักใครมามากมายแต่มีแค่สองที่ล้ำเส้นมา

อย่างรวดเร็วและตั้งตัวไม่ทัน - -"

..........................

รู้มั้ยทุกๆวันตั้งแต่เราไม่ได้ติดต่อกันเนี่ย

หวานยังฟังเพลงที่หวานคิดถึงพี่ ก็มันคิดถึงจริงๆ

ใจนึงก็อยากโทร แต่อีกใจก็ไม่รู้จะเอายังไงแบบไหนมันจะดีที่สุด

จริงๆอยากจะคุยกันอีกซักครั้ง

เรื่องที่พี่อยากให้ช่วยหวานก็จะช่วยแต่รอสอบเสร็จก่อนละกัน

หวานก็อยากให้พี่มีความสุขเหมือนที่หวานกำลังมีความสุขตอนนี้

..

คนนี้เค้าก็แสนดี ดีจนไม่คิดว่าจะมีคนแบบนี้มาให้เรารู้สึก

ยิ่งเค้าดีมากเท่าไหร่ ลึกๆหวานก็กลัวมากเท่านั้น

ไม่รู้หวานกำลังกลัวอะไรอยู่

ไม่เข้าใจตัวเองอีกแล้ว...เบื่อจริงๆ

ทำไมชอบสับสนกับความคิดตัวเองจัง