โชคชะตา
posted on 04 Dec 2007 10:24 by sweetysong
โชคชะตานำพาให้เราได้เจอะเจอกัน
ทำให้เธอและฉันใกล้กันจนเกิดความรัก
ทำให้เรานั้นได้รู้จักกับความสุขล้น
ทำให้ฉันนั้นได้เจอคนที่ฉันตามหา
แต่โชคชะตาก็เริ่มเล่นกลจนเราหวั่นไหว
ทำให้เราไม่ค่อยแน่ใจเราเป็นคู่กันรึเปล่า
จากวันที่เคยมีกันทำให้ฉันรู้สึกเหงา
จากเคยเดินตามกันเป็นเงาทำให้เราไม่เข้าใจ
หรือเราจะรักกันไม่ได้อีกแล้วไม่ไหว
หรือเราเดินมาไกลได้เพียงแค่นี้เท่านั้น
โชคชะตาที่ทำให้เราได้พบกัน
โชคชะตาที่ทำให้เราได้รักกัน
มันอยู่ไหน
เรื่องของเรามันเป็นเพราะมีบางคนขีดไว้
หรือว่ามันเป็นเรื่องหัวใจของคนสองคน
มันจะเป็นไปได้ไหมถ้าจะเริ่มอีกสักหน
หรือว่าฉันนั้นต้องอดทนและยอมเข้าใจ
ฉันอยากขอให้ความรักของเรากลับมาเหมือนเดิม
หรือเราเดินมาไกลได้เพียงแค่นี้เท่านั้น
หรือเราจะรักกันไม่ได้อีกแล้วไม่ไหว
หรือเราเดินมาไกลได้เพียงแค่นี้เท่านั้น
โชคชะตาที่ทำให้เราได้พบกัน
โชคชะตาที่ทำให้เราได้รักกัน
มันจบแล้ว
...................................
" ได้รับข้อความนี้เราคงอยูไกลจากกันมากแล้ว หายป่วยไวๆนะคะ
มีความสุขมากๆนะกับคนนั้น ส่วนเราคงอยู่กับอดีตที่ไม่มีทางเป็นจริง
ได้เลย ขอบคุณนะสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา "
..
อ่านจบน้ำตาร่วงเลยยยยยยย อึ้ง อึ้ง อึ้ง
ทำได้แค่เพียงอ่านซ้ำไปซ้ำมาทำอะไรไม่ถูก
ตลอดระยะเวลา 3 ปีที่ผ่านมา
มีแต่เราที่คิดจะไปจากเค้าที่คิดจะไปเพราะเค้ามีคนดูแล
แต่นี่เป็นเค้าที่คิดจะหายไปจากชีวิตเรา
อะไรกันเนี่ย ไม่นะ ไม่ให้ไป
..
ทำไมหวานรู้สึกว่าข้อความที่พี่ส่งมาให้
หวานรู้สึกเหมือนพี่กำลังจะหายไปจากหวานจริงๆ
ไม่ไปได้ไหม
จะหนีกันไปไหนเหรอ
ไหนบอกจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆไง
ทำไมผิดคำพูดละคะ ไม่ห่วงหวานแล้วเหรอ
พี่ใจร้ายมากๆเลยนะที่ทิ้งหวานแบบนี้อะ
..
สำหรับเมื่อคืนก่อนนอน นอนไม่ค่อยหลับนะ
สำหรับเช้าวันนี้ตื่นมาก็อาการเดิมๆ
ลืมตาในน้ำทั้งก่อนนอนและตอนตื่น..พี่จะรับรู้มั้ย
..
ปีที่แล้วสำหรับเดือนธันวา
เป็นหวานเองที่ส่งข้อความจะหายไปจากชีวิตพี่
แต่เดือนธันวาปีนี้
เป็นพี่ที่ส่งข้อความจะหายไปจากชีวิตหวาน
ไหนบอกไม่อยากทำให้หวานเสียใจ
ไหนบอกไม่อยากทำให้หวานร้องไห้ไงคะ
แล้วทำไมทำแบบนี้
...
หวานรู้ว่าตอนนี้พี่กำลังรู้สึกแย่ พี่กำลังไม่มีใคร
ขอให้หวานอยู่เป็นเพื่อนพี่ก่อนได้มั้ย
ขอแค่อยู่แบบเงียบๆก็ได้จะไม่กวนไม่ยุ่งไม่บ่นอะไรเลย
ขอแค่นี้ได้ไหมคะ แล้วถ้าเมื่อไหร่พี่มีความสุขดีแล้ว
ยังอยากจะไปจากกันอีกหวานก็จะไม่ว่าเลย
...
พี่ก็รู้หวานแคร์พี่มากแค่ไหน
หลายสิ่งหลายอย่างที่ผ่านมาหวานจำมันได้นะ
สำหรับบล็อคอันนี้หวานทำมันขึ้นมาก็เพราะพี่
ถึงแม้ว่าที่ทำยังไม่รู้เลยเจ้าตัวจะได้เข้ามาอ่านรึป่าว
แต่ไม่เป็นไรหรอกหวานสุขใจที่ได้เขียนถึงนะคะ
...
ยังมีอีกมากมายหลายคำพูดที่อยากจะเขียนมันออกมา
แต่มันทำได้แค่เก็บไว้ในใจก่อนแล้วกัน
" ถ้าหวานรู้ว่าการแสดงออกความรู้สึกของหวานเมื่อคืนวันอาทิตย์
มันจะทำให้พี่เป็นแบบนี้หวานจะไม่ทำเด็ดขาด
แต่สุดท้ายพี่ก็จับความรู้สึกหวานได้เหมือนเดิม "
..
ทำไมละหวานมีความสุขกับสิ่งที่กำลังจะได้มา
แล้วจำเป็นด้วยเหรอว่าหวานจะต้องเสียพี่ไป
ทุกอย่างมันจะเหมือนเดิม...พี่เข้าใจมั้ย
แคร์พี่เสมอนะคะ
ไม่รู้นะอาการแบบนี้มันเรียกว่าอะไร
หวานไม่สามารถนิยามมันได้จริงๆ
มันมากมาย มากกว่า คำว่ารักด้วยละมั้ง
...
...
...
สิ่งสำคัญที่เมื่อไหร่มันก็ยังจะสำคัญเหมือนเดิมตลอดไป
#1 By ~* พระอาทิตย์สีชมพู *~ on 2007-12-04 18:21